Eistland!

Nú er ég búin að vera í Eislandi í rúma viku og kann bara mjög vel við mig. Mest er ég búin að vera í litlum 20 þúsund manna bæ sem heitir Viljandi og er heimabær Línu, auk þess sem ég er búin að flakka dálítið um. Það er mjög afslöppuð stemmning heima hjá Línu. Ásamt foreldrum hennar er systir hennar stödd þar núna og er ný búin að eignast barn. Ég get svosem ekki átt mikil samskipti við foreldra hennar því hvorugt þeirra talar ensku. Ég bara kinka kolli og brosi sem virkar svosem ágætlega, þau brosa allavega á móti. Lína segir að það koma ekki að sök því þau tali ekki svo mikið hvort sem er.

Fyrir Íslending er allt svakalega ódýrt hér, sérstaklega úti á landi. Enda er ekki sami standard hér og á íslandi. Laun eru lág og fólk virðist ekki leyfa sér mikið. Ég má þó til með að nefna að þetta er internetvæddasta land sem ég hef komið til. Ekki bara frítt net á öllum kaffihúsum heldur líka á bensínstöðvum.

Viljandi er fallegur bær með mikið af gömlum timburhúsum en mörg þeirra eru ansi illa farin. Maður er ekki vanur að sjá svona illa farin hús á íslandi. Fólk hefur svosem nóg í sig og á en það er kannski ekki að leyfa sér að fara út að borða, ferðast til útlanda eða að kaupa nýjustu raftækin á heimili sín.

Systur Línu er mjög hressar og hafa mikin áhuga á að vita hitt þetta um Ísland og reyndar fólk almennt sem ég hitti. Ég vakti mikla lukku með því að kippa með mér flösku af íslensku brennivíni og hákarl. Ekki það að fólki hafi þótt hákarlinn sérstaklega góður en því fannst allavega gaman að prófa. Annika, systir Lína sem býr í Viljandi ásamt fjölskundi sinni er búin að taka okkur Línu með í hinar ýmsu ferðir, m.a. í bátsferð frá Tartu til Peipsi sem er stærsta vatn Eistlands og það sjötta stærsta í Evrópu. Ferðin var frá morgni til kvölds í blíðskapar veðri og varð til þess að ég brann all illilega.

Best að láta þessi skrif duga í bili. Vonandi get ég látið einhverjar myndir fylgja með næst...