I dag er eg tuttugu og sjo ara gamall. Eldri og vitrari en i gaer.

I gaer var prof i itolskunaminu. Gekk mjog vel og i januar aetla eg ad halda afram og taka einn manud i vidbot. Vaeri gaman ad halda afram med sama bekk i desember en nu verd eg ad gefa mer meiri tima fyrir tonslistarnamid.

I morgun var sidasti timinn og eg maetti med Coca Cola og Croissant (it. cornetto) og helt sma afmaelisveislu med bekknum.

Liina kom i heimsokn i november og var hja mer i tvaer vikur en thurfti ad fara aftur til Svithjodar fyrir viku sidan. Thad er tomlegra i kotinu an hennar og a afmaelisdeginum sakna eg hennar og vina minna.

En a morgun er eg bodin i mat heima hja vini minum Saiful sem er fra Bangladesh. Thar verdur matur med fjolskyldu hans her, thad er brodir hans, eiginkona brodur hans og barn.

Università per Stranieri!

Fyrir tveimur vikum byrjadi eg i itolskunami i haskolanum. Stifur pakki! Timasokn 20 stundir a viku + heimanam. Farid er hratt yfir efnid thannig ad madur er daudthreyttur eftir daginn. Thratt fyrir thad er mjog gaman ad laera itolsku. Er lika mjog anaegdur med kennarana sem eru tvaer glaesilegar italskar konur a midjum aldri. Alltaf serlega elegant til fara, i haum stigvelum, pilsi og med stora eyrnalokka. Eldhressar, tala hatt og hlaeja mikid.

Nemendur i hopnum eru hedan og thadan. Laeknanemi fra Pollandi, nokkrir Afganar, nunna fra Indlandi, Kinverjar, Japanir. Hress kona a midjum aldri fra Washington sem hefur gaman af thvi ad spjalla. Einnig folk fra Brasilu, Afriku, Israel, Palestinu, Bangladesh og Astraliu. Skemmtilegt og ahugavert folk. Margir i hopnum eru duglegir ad vinna heima. Verda ad laera itolsku til ad geta sott um nam i haskolanum.

Velkomin til Perugia

Mánudagur:

Lagði af stað 09.30 frá Bremen í Norður-þýskalandi til Basel í Sviss. Eftir nokkra þurra daga var hellirigning þegar ég lagði í hann. Bílinn minn stóð sig vel og ferðin gekk hratt fyrir sig á hraðbrautinni í gegnum þýskaland. Var mættur á áfangastað 06.30. 750 km. eknir og leiðin hálfnuð.

Þriðjudagur:

Efir nokkra tíma svefn lagði af stað frá Basel kl. 04.30 til að sleppa við morgunumferðina í gegnum alpana. Umferðin gekk hratt fyrir sig í Sviss. Þegar ég kom yfir landamærin til Ítalíu og nálgaðist Milano versnuðu málin. Sat fastur á hraðbrautinni í kringum Milano í tvo og hálfan tíma. Þegar ég nálgaðist Flórens var þvílík rigning og mikil umferð á mjórri hraðbraut í fjöllunum. Var dauðþreyttur þegar ég mætti til Perugia kl. 18.00 eftir rúmlega þrettán tíma akstur. Ennþá þvílík rigning og þrumuveður í þokkabót. Umferðin algjörlega biluð á þröngum götum, endalausar brekkur og einstefnu götur. Leið og ég hægði á mér til að lesa á skilti var flautað á mig. Stoppaði við verslun til að spyrja til vegar. Hitti gjörsamlega engan sem talaði ensku. Var orðin rennandi blautur og ringlaður af umferðinni. Var með aleiguna í bílnum svo ég keyrði um í góða stund til að leita af hóteli með bílageymslu. Fann það að lokum svo þessi langi dagur var á enda.

Miðvikudagur:

Farið að stytta upp. Var komin í sambandi við einn íbúðareigandi og fór að skoða íbúðina. Hún var algjör vonbrigði. Leit vel út en var í kjallara með einum litlum glugga sem var þar að auki með dökku gleri. Held að ég yrði bilaður í íbúð þar sem ég sæi ekki út. Fór strax að leita að annari. Labbaði inn á íbúðarmiðlun fyrir stúdenta. Þau sýndu mér íbúð með frábæru útsýni. Hún var í dýrari kantinum svo ég bar mig illa og tókst að prútta verðið niður um 100 evrur.

Fimmtudagur:

Búin að flytja allt dótið inn. Mikill léttir að vera komin með allt dótið á öruggan stað og búin að leggja bílnum. Gat byrjað að koma mér fyrir. Sólin skín og ég er ánægður með lífið eftir erfiða daga.

Læt fylgja með nokkrar myndir af þessu stórkostlega útsýni ur íbúðinni minni: